een trui 'besteld' bij mijn mama



Toen ik deze trui in LMV zag staan, wist ik onmiddellijk dat die perfect in mijn kleerkast zou passen. Maar eerlijk, ik had geen idee hoe ik aan die V's zou beginnen. Ik keek dus eens heel lief naar mijn mama. Het was eventjes zoeken naar de juiste, niet te dure combinatie van wol. Glitter bleek al snel te hard bij het zwart, dus werd het beige mohair.



Bij het horen van mijn mama haar verhaal over het vloeken op de randjes en puntjes van de V's, was ik maar al te blij dat ik er mezelf niet aan gewaagd heb. Ik breide nog nooit met verschillende kleuren dus dit zou wel een heel grote uitdaging geworden zijn. 

De foto's werden vorige lente al genomen, maar dan nog te bloggen over een wollen wintertrui leek me wat vreemd. Deze week voelde het wel juist aan, want deze trui kwam al een paar dagen uit de kast en wordt heel graag gedragen.

patroon: Mia trui La maison victor

Reacties

  1. Reacties
    1. Inderdaad (en niet alleen omdat ze kan breien hoor ;-) )

      Verwijderen
  2. Oh, wat een zalige trui!! En, dju, mijn mama kan niet breien.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hij is prachtig ! Dikke duim voor jouw mama.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo leuk! Dat kunnen breien is toch een kunt. Fantastisch dat jouw mama dat kan én dat je de vraag aan haar kan passeren

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad heel praktisch als mama's kunnen breien ;-) het tempo waarmee ze dat doet is een TGV in vergelijking met mijn tempo

      Verwijderen
  5. Oh wow, die is zalig mooi!! Geluk heb jij met zo'n lieve en getalenteerde mama!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad een heel lieve mama, ik draag de trui met plezier

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Ge(s)tikt Limburg: het resultaat deel 2

De finishing touch